woord van de week 07-05-2017

Treurnis en hoop bij Jezus                                                              Johannes 16:16-23

Kerngedachte: Verblijd u, want wij worden verwacht!

In twee Duitse liederenbundels staat een lied, waarvan het refrein luidt: Ik ben bij u, elke dag, Ik ben bij u, elke dag, zegt Jezus Christus. Dit lied begeleidt mij sinds mijn jeugd. Het dient ook als richtlijn voor deze dienst. Tot de gehele wereld roept Jezus: “Verblijd u; als u Mij volgt dan verwacht Ik u, en ben Ik altijd bij u!”  Wij worden aangemoedigd na te denken over onze eigen opstanding en uit onze levenswandel te laten zien dat wij vertrouwen en hopen op Christus.

Bij het lezen van het Bijbelwoord valt het ons op, dat er zoveel herhalingen zijn. Dat is bij Jezus niet gebruikelijk. Meestal heeft Hij heel duidelijke uitspraken. Bijvoorbeeld in Johannes 16:19:  “Nog een korte tijd en jullie zien Me niet meer, maar kort daarna zien jullie Me terug “. Dat is toch zeer duidelijk. Maar de leerlingen wilden meer uitleg van de uitdrukking “korte tijd”. Hierbij moeten wij bedenken, dat het in die tijd op scholen gewoonte was veel te vragen aan de leraren. Meestal werd het antwoord na gesproken. Zo kan je het beter onthouden.

”Nog een korte tijd…” Het duurde inderdaad nog maar een korte tijd tot zijn kruisiging. Dat veroorzaakt bij zijn volgelingen grote nood, verdriet en onzekerheid. Deze vernedering van Jezus wordt door de wereld met vreugde en tevredenheid gevierd; zijn navolgers echter lijden daardoor des te meer. Jezus bereidt ze daarop voor. “Jullie zullen huilen (wenen) en weeklagen” (Johannes 16:20). Dat zijn woorden, die veel in de Joodse klaagzangen voor komen. Zij onderstrepen de zwaarte en de consequentie van zo’n afscheid en zeker ook van dit afscheid.
“…kort daarna zien jullie Me terug…” Een woord, waarover veel gediscussieerd en gefilosofeerd is. Voor ons is het duidelijk, dat Jezus hier spreekt over zijn opstanding (Pasen) en zijn zending van de Heilige Geest (Pinksteren), waarbij het steeds Jezus is, die zij zien, bij de opstanding lichamelijk, bij Pinksteren als geesteskracht, maar steeds dezelfde Jezus, de zoon van God.
Wij zijn eraan gewend te zeggen, dat wij Jezus niet op dezelfde wijze zien als zijn leerlingen. Dat is niet juist: wij zien Jezus op dezelfde wijze, omdat dit blijkt uit hetgeen de Bijbel daarover zegt. “Ik zal jullie weer terugzien“, dat is zijn uitspraak, die het ons mogelijk maakt weer een levend contact met Hem te hebben, of opnieuw te doen ontstaan. Dat geldt ook voor ons, maar wel individueel en is ontstaan door opvoeding, ervaringen en zeker ook door onze geloofsbelevenissen buiten en binnen onze geloofsgemeenschap. Daarbij doen wij verschillende ervaringen op, zowel droevige als blijde, die bijdragen aan onze verbinding met Hem. Dat kan ook leiden tot twijfel, onbegrip, ongeduld of zelfs onmacht. Dit mag weer niet leiden tot valse zelftwijfel, of bepaalde zich van het wezen van Jezus losmakende zonden theorieën, of verdringingsmechanismen, die zouden kunnen leiden tot de vraagstelling of de Heer wel aanwezig is en of zijn trouw er wel is. Nood en droefheid, levenslot en zelfs bedreigd geloof kunnen worden doorstaan, als wij ons richten tot de uitspraken van de Heer: “Maar Ik verzeker jullie….” Daarom zullen wij, evenals de discipelen, steeds vragend blijven en mogen wij ons verheugen in zijn belofte in het refrein: ”Ik ben bij u, elke dag”. Hij wil ons steeds weer opnieuw zien en wacht op ons tot in eeuwigheid:

Ons geloof in de opstanding breidt zich dan uit tot geloof in zijn aanwezigheid. Niet alleen omdat zijn woorden en daden  voor elke tijd gelden en in elke tijd aangenomen kunnen worden, maar ook omdat zijn levende aanwezigheid een kenmerk in ons leven is. Verblijd u !!

Groß

Comments are closed.