woord van de week 14-04-2017 (Goede Vrijdag)

Christus lijden in duisternis geeft ons licht                                        Matteüs 27:33-56

Het kruis is hét symbool van de kerk en van christenen. Maar wat is eraan dat kruis gebeurd, dat u en ik en jij daardoor vrede krijgen met God? Hoe kan daardoor ons leven zin krijgen, zodat we kunnen zeggen: uw verzoeningsdood verkwikt, vertroost en sterkt ons hart? Waarom kan deze vrijdag van de kruisiging eigenlijk “goede” vrijdag genoemd worden? Wat is de kern van het lijden van Christus aan het kruis?

“Rond het middaguur viel er duisternis over het hele land, die drie uur aanhield.” In die zin is veel van de kern van het lijden van Christus besloten. Het is een korte zin, maar toch draagt die zin heel het werk in zich, wat Jezus als het Licht van de wereld voor ons gedaan heeft.

Wat is het zwaarste moment in het lijden van Jezus geweest? Jezus heeft al veel geleden. Zijn leven lang heeft Hij vernedering door mensen moeten dragen. Maar vooral aan het eind, waar Hij werd verraden door Judas. Zijn discipelen lieten Hem in de steek. Vriend en vijand deden Hem pijn, de soldaten geselden Hem, kroonden Hem met een doornenkroon, lieten Hem het kruis dragen en sloegen Hem tenslotte aan het kruis. Wat een pijn is Hem door de mensen aangedaan. Zo was het Gods wil en plan.

Jezus is gekruisigd. Op het derde uur van de dag. Dat wil zeggen ’s morgens om 9 uur. Op het zesde uur, dat is om twaalf uur ’s middags, wordt het opeens donker. Jezus heeft dus al 3 uur aan het kruis gehangen, voordat het donker wordt. Wat is er in deze tijd gebeurd? Drie van de zeven kruiswoorden hebben weerklonken. Drie woorden, die spraken van zijn liefde.

Hij liet vergeving zien voor soldaten, Hij deed een misdadiger delen in zijn vrede en Hij liet zijn zorg zien voor zijn moeder Maria en voor Johannes. Voorafgaand aan de duisternis is Hij aan het kruis de Verlosser en Redder: Hij deelt uit van zijn liefde. Maar wanneer de duisternis geweest is, volgen er vier andere kruiswoorden. Die woorden gaan meer over hemzelf: over zijn dorst, zijn verlatenheid, maar ook over het werk dat Hij volbracht heeft. Juist omdat hij zijn werk gaat volbrengen, kan Hij eerst de vergevende en reddende Heiland zijn aan het kruis.

In het bijzonder roept Hij zijn ellende uit direct na de duisternis. Hij roept; Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten? Wat een pijn schuilt er achter die uitroep. Het lijden in de duisternis is het zwaarste van wat Hij op aarde geleden heeft. Zelfs als Hij aan het kruis hangt, krijgt Hij nog te maken met spotters. De mensen roepen: anderen heeft Hij gered, maar zichzelf kan hij niet redden. Laat dan met een teken zien dat U de Zoon van God bent! Maar er komt geen teken. Na drie uur is er nog niets gebeurd, waardoor Jezus gered kan worden. En langzaam druipen er mensen af. Gaan ook zijn moeder en Johannes bij Hem vandaan. Hij blijft eenzaam achter. Dan breekt het moment van het grootste lijden aan.

Het wordt donker. Het is twaalf uur. Het moment dat de zon op zijn hoogste punt staat. Toch wordt het dan juist donker. Hoe dat kan?

– Er zijn er die denken aan de stand van de planeten of een zonsverduistering. Maar: met Pasen is het altijd volle maan, dan kan er geen zonsverduistering zijn.

– Er zijn mensen die denken aan een zandstorm, die alles verduistert. Dan zou het wonder vooral zitten in het feit, dat het maar drie uur duurde. Maar de vraag is: is het dan echt zo donker? En waarom staat het er niet bij? En zou dan wel het hele land donker worden?

– Er zijn mensen, die zeggen, dat die verklaringen niet volstaan: het zal wel dichterlijk taalgebruik zijn. Het zag er duister uit voor Jezus. Het donkerster moment van zijn leven breekt aan. Toch doe je dan geen recht aan de betrouwbaarheid van de Bijbel en aan het feit, dat het echt zo gebeurd is als beschreven staat. Al die verklaringen geven geen oplossing. We kunnen niet anders dan vaststellen, dat er hier sprake is van iets bovennatuurlijks. Van een wonder van God! God had in het begin het licht geschapen. Hij had zijn nieuwe wereld al op de eerste dag het licht gegeven. Zonder licht zou er geen leven zijn. God, die licht en donker in zijn macht heeft, de zon stil kan laten staan. Hij zorgt ervoor, dat het nu donker wordt. Hij laat nu zien, dat de schepping uit zichzelf geen recht heeft te bestaan, maar tot de duisternis gedoemd is.

Dan wordt het dus, midden op de dag, nacht. De vogels stoppen met hun gefluit. De bloemen sluiten hun kelk. Er licht geen ster, er schijnt geen maan. Elk sprankje licht is weg. Jezus is niet alleen van mensen verlaten, maar ook van ieder zonlicht. Hij wordt door God verlaten. Dat de mensen Hem sloegen, bespotten en kruisigden was erg. Maar nu laat God zelf zien dat Hij de Christus verlaat. Dat Hij in Christus de mensheid verlaat. Hij geeft zijn eigen teken van de duisternis. Hij laat Christus alleen aan het kruis hangen.

Zo hangt Hij daar. Tussen hemel en aarde. Door God en mensen verlaten. Drie volle uren, zonder een woord. Hier is het moeilijkste moment van zijn kruisdood: Hij voelt Gods toorn. Waarom geeft God dan dit teken? Wat is de betekenis van die duisternis? Het was een duisternis over heel het land. Zo wisten al de Joden, dat er wat bijzonders gebeurde. De hoofdman Pretorius kwam tot zijn belijdenis, dat dit Gods Zoon was. Er gebeurde hier wat bijzonders.

Maar om werkelijk de betekenis van de duisternis te bekijken, moeten we naar de profetie van Amos in Amos 8:9 kijken. God voorzegt daar: “Op die dag – spreekt God, de HEER -zal ik op het middaguur de zon doen ondergaan, en het land verduisteren op klaarlichte dag.”

De duisternis is een teken, dat God zijn toorn over Jezus laat komen. Hij geeft Hem over aan zijn straf. Zoals Hij Egypte strafte met drie dagen dikke duisternis, zoals Hij daar alle eerstgeborenen doodde, zo laat Hij nu zijn toorn komen over zijn eniggeboren Zoon. Hij ontneemt Hem al het licht en al het leven. Nu moet Christus alleen de beker van Gods toorn helemaal uitdrinken.

Zijn liefde om ons het eeuwige leven te geven is zo groot, dat Hij zelf er voor koos voor ons het licht van de hemel te verlaten. Hij woonde in het eeuwige licht, maar Hij verruilde het voor het donker hier op aarde. Het leven met zijn ziekte, pijn en gebrokenheid. Een leven, waar je duisternis en verdriet kan voelen. Hij kwam op aarde om ons vrede te brengen. Al bij zijn geboorte stonden de engelen daarvan in het licht te zingen, maar Hij lag zelf in de donkere stal. Hij koos voor die weg. Hij heeft standgehouden. In de woestijn, toen de duivel Hem verleidde. Zou Hij nu standhouden, in deze Godverlatenheid? De zwaarte van dit lijden zit hem niet zozeer in de lengte. Het is drie uur. Maar de zwaarte zit hem in diepte van dit lijden. Nu draagt Jezus de Godverlatenheid aan den lijve. Nu moet Hij lijden voor heel de wereld. Nu wordt het licht van de schepping weggenomen. Het wordt angstaanjagend donker en stil. Maar hiervoor kwam Hij op aarde. Hij kon dit dragen, want Hij is de Zoon van God. Maar wat een strijd heeft Hij moeten voeren!

Wanneer de drie uren duisternis voorbij zijn, kon Jezus het uitroepen: het is volbracht!! Hij had de straf gedragen. Hij kon zijn geest bevelen in de handen van zijn Vader. Achter deze duisternis schijnt de zon van het Paasevangelie. Het wordt morgen, middenin de nacht. Het licht is door het duister heengegaan! Het licht der wereld heeft de toorn gedragen. De Zoon zal straks, door de dood en het graf heen, het nieuwe leven geven. Hij kan het licht van de wereld zijn, omdat Hij de duisternis verdroeg!

I. Ras

Comments are closed.