Een dag uit het leven van Rabbi “J.”                                                        Lucas 18:8-30

Een klassieker uit de Duitse reclamespots was 50 jaren lang “Bauknecht weet wat vrouwen wensen”. Met een bekendheidgraad van 96% onder de Duitse bevolking is die spot inmiddels “gepensioneerd”. Met betrekking tot Rabbi “J.” zou men die slogan kunnen veranderen in “Jezus weet wat mensen nodig hebben!”

Mensen hebben iemand nodig, die hen begrijpt, hebben antwoorden op hun levensvragen nodig, hebben zin in hun leven nodig, een doel, liefde, zegen – hebben JEZUS nodig!

Ouders hadden net hun kleine kinderen naar Jezus gebracht – het was hun wens, hun verlangen, dat Jezus ze zou aanraken en zegenen. Misschien voelden zij instinctief: “Mijn kind heeft Jezus nodig!” (Hier doet zich een goede gelegenheid voor, met een nevenaspect er uitnodigend op in te gaan welke kans het ook nu biedt, als kinderen al bekend worden gemaakt met Jezus en een beslissing voor HEM kunnen nemen).

De begeleidende leerlingen van Rabbi “J.” hebben iets anders nodig…. Zij ervaren de kinderen als storend, ze hebben andere plannen voor de dag – iets belangrijkers? Jezus maakt hun duidelijk: In ons onderweg zijn, in onze ontmoetingen met  de mensen gaat het steeds om het rijk van God! Alle mensen zijn van aanvang af bestemd voor het rijk van God! (Hier zou men kort kunnen aansnijden, hoe het verinnerlijken van deze waarheid ons een andere kijk op de mensen om ons heen kan geven –  huiswerk?) De leerlingen hebben oog voor het wezenlijke nodig – en Jezus laat hen leren: Kinderen zijn voorbestemd voor het rijk van God – zij hebben nog een onverstoord vertrouwen!

Nauwelijks zijn de ouders met hun kinderen verder gegaan, of de volgende “oefeneenheid” komt: een hooggeplaatst persoon – vermoedelijk een lid van de Hoge Raad of een voorganger van een synagoge, dus een leider van een grote gemeente. Wat heeft hij nodig? Hij had de handicap veel geld te hebben. Hij kan zich alles, wat hij graag zou willen hebben, permitteren. Er is vast en zeker menigeen in zijn omgeving, die jaloers naar hem gluurt – misschien ook onder de leerlingen? Hij heeft nog een andere handicap: hij wil steeds “doen”- meent dus altijd te moeten handelen. Zijn er “spelregels”, dan moet men zich eraan houden. Houdt men zich aan alle spelregels, dan is men goed! Een voorbeeld!

Rabbi “J.” laat hem en ook zijn leerlingen zien, wat zo’n mens nodig heeft: Voor wat betreft het rijk van God – daar wil hij naar toe, dat is zijn vraag – heeft hij bijsturing nodig! Rijkdom kan een zegen zijn van God. Rijkdom kan tot zegen worden met God (als Hij over mijn bankrekening mag beschikken) – maar rijkdom kan ook afhankelijk maken, valse zekerheid betekenen, ondankbaar en gierig maken…

Dat is ook zo met de “spelregels”. Op zich zijn de spelregels voor het leven (niet moorden, niet stelen, niet liegen, etc.) en zeker voor een christen (geen ongeoorloofde relaties, vader en moeder eren, etc.) een goede en het doel bevorderende zaak. Als ik (vooral als voorganger van de gemeente) echter de meeste aandacht schenk aan het voldoen aan de “spelregels”, dus op het moeten doen of laten, kan het snel gebeuren, dat mijn oorspronkelijk goede motief – uit liefde voor God, omdat ik HEM met mijn leven wil eren – omslaat en dat het voldoen aan spelregels zelf tot de drijfveer voor het handelen van een mens wordt. Dat maakt hem dan hard, onbarmhartig, liefdeloos …… en hij kan anderen niet meer uitnodigen zich uit liefde voor God aan zulke goede voorschriften voor het leven te houden, om HEM daardoor te eren…. Daarom heeft de rijke, hooggeplaatste persoon iemand nodig, die hem dat aantoont en tot bijsturing uitnodigt. Als leerlingen van Jezus onderweg te zijn, is een voortdurende uitnodiging tot leren en tot persoonlijke bijsturing (ook hier zou men verder over kunnen nadenken…)

Nou zijn leerlingen immers ook mensen. Dat wil zeggen: Dat, wat zij in het onderweg zijn met Jezus tegenkomen, kan ook steeds tot een uitdaging voor henzelf worden. De rijke, hooggeplaatste persoon werd hier door Jezus uitgenodigd alles te verkopen, wat hij bezat en met de gehele opbrengst andere mensen een leefbaar leven mogelijk te maken. Voor hem was er de uitnodiging tot een nieuw(e) leven(sfase): niet meer handelen en doen, maar Jezus te laten handelen en doen en zelf te leren de route bij te sturen, in zich te investeren en lief te hebben – en daarmee te leven…. Hij wijst het van de hand – het is de tragedie van zijn leven: hij wijst het “leven” af!

Bij de leerlingen blijft meer hangen: “Kijk Jezus, hij kon het niet – wij hebben achtergelaten – allemaal, alles! Geen rijkdom maar het bestaan! En? Wat krijgen wij daarvoor? Wat is het loon voor de navolging? Zullen wij ooit spijt krijgen van onze beslissing? Tijdloze vragen!

Wat hebben mensen – leerlingen van Jezus -, die deze vragen hebben, nodig? Als wij onszelf deze vragen stellen, hebben wij een andere kijk op de zaak nodig! En Rabbi “J.” schenkt hen deze andere kijk: Jullie zullen geen spijt krijgen! “Niemand, die zijn huis, zijn bruid, zijn broers en zusters, zijn ouders en zijn kinderen – wat ook – om mijnentwille heeft opgegeven, zal daarbij verliezen. Hij zal alles veelvoudig in dit leven terugkrijgen en daarbij in de komende wereld nog het eeuwige leven.” (uit het boek “Welkom thuis” van Fred Ritzhaupt, een Duitse theoloog)

Navolging is met-Jezus-gaan. Navolging is overgave, investering, navolging kost kracht, kost geld, kan mij mijn leven kosten, en, en, en – maar als allereerste is navolging zegen! En zegen betekent slagen! Een geslaagd leven – is er iets mooiers?  Navolging leidt dus tot het leven – want Jezus is het leven!

Rabbi “J.” laat de mensen zien, wat zij nodig hebben – tot de dag van vandaag! Misschien heeft iedereen iets anders nodig ….

D. Lieberth

Comments are closed.