Jezus – Brood des levens                                                                  Johannes 6:30-35

Kerngedachte: Voor zondag 28 mei hadden we Johannes 7: 37-39 als Bijbelwoord. Jezus was op het Loofhuttenfeest en zei: “Laat wie dorst heeft bij Mij komen en drinken!”

Ik heb toen in de dienst o.a. gezegd, dat het water niet slechts de natuurlijke dorst stilt en ons garandeert, dat we overleven. Maar Jezus sprak over water, dat de dorst naar een werkelijk vervuld leven stilt, naar een leven, dat deze naam ook verdient. Veel mensen zijn bevangen door een enorm verlangen naar een leven, dat hun werkelijk vervulling geeft. Dorst naar leven, ‘levensdorst’ , wordt door Jezus Christus gestild.

Vandaag horen we over het brood des levens. Brood en water zijn absoluut basisvoorwaarden voor ons leven. De natuurlijke mens heeft brood en water nodig om te leven, om te óverleven. Maar niet alleen de natuurlijke mens is hierop aangewezen, ook de geestelijke mens, onze ziel heeft deze basisvoedings-middelen nodig. Daarom spreekt Jezus tot iemand hierover: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God” (Matteüs 4:4) en beschrijft daarmee zichzelf als het brood des levens. “Wie bij Mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in Mij gelooft zal nooit meer dorst hebben.” (Johannes 6:35) en “Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald; wanneer iemand dit brood eet zal hij eeuwig leven.” (Johannes 6:51)

Dit is het eerste van de zeven “Ik ben…”-woorden. Het staat precies in het midden van het zesde hoofdstuk van het Johannes-evangelie, dat met de spijziging van de 5000 begint en met de bekentenis van Petrus eindigt “U spreekt woorden die eeuwig leven geven.” (Johannes 6: 67-71). Jezus stelt zich in ons Bijbelwoord voor als het antwoord op de levenshonger en –dorst van de mensen. Maar slechts diegenen kunnen verzadigd worden, die Hem in zich opnemen (eten), wanneer ze in Hem geloven.

Toen ik deze weekbrief schreef, las ik in de krant deze mededeling: “Brood en broodjes zullen duurder worden. Door de droogte in het voorjaar zal het tot prijsverhogingen van het graan voor het brood komen en daardoor zullen tenslotte brood en broodjes in prijs stijgen.” Zelfs nu nog veroorzaakt zo’n zin veel meer oplettendheid dan een nuchtere verwijzing naar algemeen stijgende prijzen van levensmiddelen. De oorzaak daarvan is, dat brood symbool staat voor alles wat we voor ons dagelijks leven nodig hebben. Dat geldt in een verzadigde welvaartsstaat als die van ons, maar het gold nog veel meer voor de mensen destijds, tot wie Jezus deze woorden sprak. Het brood des levens, dat Jezus aanbood, hield de belofte in tot aanvulling van al hun nood en zou bovendien nog voor altijd hun honger en dorst stillen. Daardoor was het niet verwonderlijk dat de mensen Hem graag tot hun ‘broodkoning’ wilden maken. De aanbieding was er, maar Jezus wees het af. Hij wees hun verkeerde verwachtingen van de hand. Met de spijziging van de 5000 heeft Hij getoond: wij hebben brood nodig voor onze dagelijkse voeding en wij mogen er ook van genieten. En toch weet Hij: wij hebben meer nodig dan brood. Jezus is niet gekomen om onze dagelijkse honger naar brood te stillen. Jezus wil onze ‘levenshonger’ stillen. Deze honger naar het echte leven is in deze tijd van uiterlijke oververzadiging misschien groter dan ooit tevoren.

Jezus wil geen broodkoning zijn voor de onverzadigbaren, Hij is het brood des levens voor diegenen, die hongeren naar het echte leven. Dat bevestigt Hij in zijn hele leven, in woord en daad. De wonderen, die Hij doet, ook de wonderbaarlijke spijziging, zijn tekenen daarvoor, verwijzingen naar het wezenlijke, naar het levensbrood voor onze levenshonger.

Laten we eens proberen een kind van twee jaar iets, wat in de verte is, te tonen. Dat is tamelijk moeilijk, want het kind zal steeds weer naar de uitgestrekte vinger kijken, niet naar het punt, dat in de verte getoond wordt. Zo was het destijds en ook voor ons vandaag niet gemakkelijk achter de tekenen en de wonderen van Jezus het wezenlijke van zijn leven te zien: dat in Hem God zelf ons ontmoet, dat Hij ons meeneemt in de gemeenschap met God, in de liefde en de geborgenheid van God.

Hoe snel echter bepalen we onze blik daarbij, blijven we steken bij de tekenen. Wij vergeten waar dat teken op wijst: op Hem zelf! Leven in ware, diepere zin betekent toch: gemeenschap hebben met God en daardoor ook met de mensen.

Terug naar het brood: brood is gemeenschap met Jezus. Weliswaar worden we door brood slechts verzadigd, als we het eten. Door er alleen naar te kijken wordt de honger niet minder. Als ik voor de etalage van een bakkerij sta en naar al die lekkere dingen kijk en naar de verschillende broodsoorten, word ik daardoor nìet verzadigd. Ook als ik de winkel binnenga, stilt dat mijn honger niet. Pas als ik van het brood eet, wordt mijn honger gestild.

Dat kan men op ons geloofsleven overdragen …

Pas wanneer ik zijn woord in me opneem, word ik verzadigd.

Zo nodigt Jezus ons uit, van Hem, het brood des levens, te eten. Slechts zo wordt onze levenshonger gestild. Wij zijn uitgenodigd Jezus in ons op te nemen, als het dagelijkse brood. Hoe eten we echter dit levensbrood, hoe nemen we Jezus in ons op?

We nemen Jezus op, als we zijn uitnodiging aannemen, als we zijn woorden horen, de woorden van het eeuwige leven. Zoals Petrus het aan het eind van ons hoofdstuk zegt, nadat velen Jezus verlaten hebben en Jezus aan de leerlingen vraagt: “Willen jullie soms ook weggaan?” Dan zegt Petrus: “Naar wie zouden we moeten gaan, Heer? U spreekt woorden die eeuwig leven geven, en wij geloven en weten dat U de Heilige van God bent.” (Johannes 6:68-69 Wij nemen Jezus op, als wij Hem en zijn woorden zo vertrouwen als de leerlingen.

Wij eten het levensbrood en nemen Jezus heel concreet op in het avondmaal, in brood en wijn met de woorden: neem en eet van het brood des levens! Neem en drink uit de kelk des heils. Zo zijn we uitgenodigd van het levensbrood van Jezus te eten. Het geeft aan ons leven de innerlijke basis, die ons tot sterking en bewaring in het geloof dient.

S.Amann

Comments are closed.